ZIOŁA JEDNORODNE

Wskazania Pomocniczo w schorzeniach układu moczowego jako środek o działaniu moczopędnym. Zewnętrznie w łagodnych zmianach skórnych występujących w trądziku młodzieńczym.

SKŁADNIKI

Wysuszony, rozdrobniony liść miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) – 100%.

SPOSÓB UŻYCIA 1 łyżeczkę liścia miłorzębu japońskiego (ok. 1,5 g) zalać jedną szklanką wrzącej wody (250 ml), zaparzać pod przykryciem 10-15 minut.

Przecedzić. Najlepiej pić ciepły napar.

Ziele glistnika już od czasów starożytnych stosowane było do okładów, płukanek i przemywania skóry. Surowiec ten bowiem, dzięki zawartości wielu cennych składników jest środkiem wspaniale wpływającym na stan skóry, a także łagodzącym i tonizującym wszelkie jej podrażnienia oraz łuszczycę

KWIAT GŁOGU

Według literatury zielarskiej kwiat głogu może być stosowany jako środek tonizujący w osłabieniu mięśnia sercowego i układu krążenia. Ze względu na właściwości jakie zawiera kwiat głogu może działać rozkurczowo na naczynia wieńcowe, obniża ciśnienie krwi, działa uspokajająco.

Według literatury owoc głogu znakomicie nadaję się do picia, jako herbatka o działaniu uspokajającym, ponadto działa tonizująco na serce, zawiera duże ilości prowitamin; może być stosowany do regulacji tętniczego ciśnienia krwi.

Gojnik – właściwości: napar wspomaga leczenie przeziębienia, grypy, zapalenia oskrzeli, eliminuje duszności, koi dolegliwości ze strony układu moczowego (infekcje) i pokarmowego, eliminuje niedokrwistość, dodaje sił witalnych i zwalcza zmęczenie, reguluje ciśnienie krwi.

Tradycyjna hinduska herbatka ziołowa. Używana do wspomagania utrzymywania prawidłowego poziomu cukru we krwi i prawidłowej masy ciała.Gurmar wykorzystuje się w postaci suszu do przygotowywania naparu lub sproszkowany do koktajli. Dzięki substancjom aktywnym skutecznie stabilizuje poziom glukozy w organizmie, a także wspomaga trawienie i odporność

GUZ BRZOZY Według literatury zielarskiej guz brzozy stosuje się jako środek podnoszący odporność organizmu; w medycynie ludowej ma on zastosowanie w lecznictwie.

Zastosowanie: W Przy wszelkich chorobach nowotworowych, owrzodzeniach, chorobie żołądka, wątroby, śledziony, dwunastnicy i ziarnicy złośliwej. Doświadczenia kliniczne oraz wkład uczonych w badaniu nad chorobami nowotworowymi wskazują, iż rozwój komórek i tkanek objętych procesem rogowacenia może być zahamowany a przerzuty zlikwidowane. Wpływa dodatnio na zmniejszenie się guza nowotworowego jak i odporność całego organizmu.

Hyzop wspomaga wydzielanie soków żołądkowych i pobudza ruchy perystaltyczne jelit, jest więc chętnie stosowany przy niestrawności, zgadze, wzdęciach i zaparciach. Ma też działanie rozkurczowe. Dodatkowo pomaga utrzymać uczucie sytości na dłużej, dzięki czemu jest polecany wspomagająco przy odchudzaniu.

Jarzębina ceniona jest za dużą zawartość witaminy C, kwasów organicznych i antocyjanów. Stosowana jest w leczeniu chorób nerek i wątroby. Potwierdzone jest jej działanie przeciwzapalne. Owoce jarzębiny wchodzą w skład wielu mieszanek ziołowych. Najpopularniejsze są te o działaniu przeczyszczającym, moczopędnym i przeciwzapalnym. Pomagają one przy zaburzeniach jelitowych (zaparciach, skłonności do wzdęć), doleg-liwościach nerek i pęcherza, regulują przemianę materii. Owoce są również składnikiem preparatów wzmacniających i witaminowych, stosowanych przy zakażeniach bakteryjnych, zapobiegawczo przeciw grypie i przeziębieniu, a także zalecanych rekonwalescentom.

Jasnota to jedna z najcenniejszych i trudnych do zbioru roślin zielarskich. Ma ona szczególne powinowactwo z błonami śluzowymi różnych narządów. Według literatury zielarskiej kwiat jasnoty białej może być stosowany szczególnie przy stanach zapalnych błon śluzowych, górnych dróg oddechowych, dróg rodnych oraz jako środek regenerujący nabłonek. Kwiat jasnoty białej bogaty jest w sole mineralne, w tym w mikropierwiastki.

JEMIOŁA ZIELE - działa oczyszczająco na organizm. Literatura zielarska podaje szereg zastosowań jemioły, między innymi polecana jest przy skłonnościach do nadciśnienia oraz wykazuje działanie kancerostatyczne.

Jemioła to zielony kulisty krzew, który rośnie na drzewach. Tradycyjnie kojarzy się z wieszaną pod sufitem ozdobą świąteczną, pod którą trzeba się pocałować. Ale warto też poznać i wykorzystać lecznicze właściwości jemioły pospolitej. Preparaty z jemioły stosuje się głównie w leczeniu nadciśnienia i miażdżycy, a także przy dolegliwościach wywołanych menopauzą.

JEŻÓWKA PURPUROWA ZIELE EKO (echinacea herba) To jedno z najbardziej rozpoznawalnych ziół w ostatnich latach. Pochodzi z Ameryki Północnej gdzie była znana i stosowana wśród Indian.

Według literatury zielarskiej ziele jeżówki podnosi odporność organizmu, zapobiega infekcjom. Ziele jeżówki można stosować wewnętrznie i zewnętrznieWewnętrznie: Zapobieganie i leczenie przewlekłych i ostrych zakażeń bakteryjnych i wirusowych (przeziębienie, grypa), stany zapalne górnych dróg oddechowych. Zalecany podczas długotrwałego podawania antybiotyków, w stanach wyczerpania i osłabienia organizmu oraz przy nawracających schorzeniach górnych dróg oddechowych. Pomocniczo w łagodnym przeroście gruczołu krokowego i w chorobach nowotworowych. Zewnętrznie: Trudno gojące się rany, uporczywe wypryski, ropne przetok, łuszczyca, półpasiec, owrzodzenia podudzi, zmiany alergiczne skóry.

Ze względu na zawartość garbników, liść jeżyny ma zastosowanie jako środek ściągający, przeciwbiegunkowy i krwiotamujący. Podawany wewnętrznie, doustnie w biegunkach i w stanach zapalnych, w chorobie wrzodowej, wzdęciach i innych chorobach przewodu pokarmowego. Do innych właściwości leczniczych zalicza się działanie grzybobójcze, bakteriobójcze i przeciwzapalne. Działanie to wykorzystywane jest także przy podaniu zewnętrznym, do płukania w stanach zapalnych gardła i błony śluzowej jamy ustnej, przy pleśniawkach oraz do kąpieli w chorobach skóry, w trądziku i egzemie. Zawarte w liściach związki czynne działają moczopędnie i napotnie, ułatwiają usuwanie toksycznych metabolitów z moczem

niesamowite działanie przeciwzapalne oraz antyrakowe. Samo działanie antynowotworowe zostało już wielokrotnie udowodnione naukowo. Organiczne kwasy zawarte w żywicy kadzidłowca pomagają przyspieszać apoptozę komórek rakowych, co w praktyce oznacza przyspieszenie procesu ich naturalnego obumierania w ludzkim organizmie. Jednym z ważniejszych kwasów, jakie zawarte są w tej roślinie, jest kwas AKBA, który wykazuje silne właściwości przeciwbólowe oraz przeciwzapalne poprzez hamowanie enzymu wytwarzającego w organizmie leukotrieny, które są odpowiedzialne za utrzymywanie w organizmie stanów zapalnych. Tym samym kadzidłowiec może je w sposób efektywny niwelować, dodatkowo wykazując działanie antybakteryjne oraz przeciwgrzybicze.

Ziele karczocha Dawniej karczoch był znany tylko jako warzywo, a od XIV w. znano jego cenne właściwości lecznicze. Według literatury zielarskiej ziele karczocha jest stosowane do picia jako środek wspomagający przy niewydolności wątroby, zakłóceniach pracy pęcherzyka żółciowego.

Kłącze imbiru jest środkiem korzystnie wpływającym na pracę układu pokarmowego. Spożywanie naparów z kłącza imbiru polecane jest w szczególności przed podróżą gdyż ma właściwości przeciw wymiotne

Rdestowiec japoński zalecany jest często w trudnych infekcjach — np. boreliozie i ko—infekcjach, chorobach układu sercowo—naczyniowego, miażdżycy, a także wspomagająco w terapii nowotworów. Pomimo działania stymulującego układ odpornościowy jest on również wskazany w wielu chorobach autoimmunologicznych (bielactwo, toczeń, łuszczyca) ponieważ hamuje procesy autoagresji immunologicznej. Wyciągi z rdestowca łagodzą objawy astmy oraz alergii ze względu na działanie rozkurczowe oraz hamujący wpływ na uwalnianie histaminy.